اخبار

نانوذرات چگونه می توانند به درمان سرطان پروستات کمک کنند؟

استفاده از نانوذرات و سایر عناصری که در مقیاس نانو تهیه شده اند توجه بسیار قابل ملاحظه ای را در سال های اخیر به خود جلب کرده اند و این روزها در دنیای نانوفناوری پزشکی نیز مورد استفاده قرار می گیرند. اگرچه هنوز هم مشکلات زیادی در حوزه نانوتکنولوژی پزشکی وجود دارد که باید مورد بررسی قرار گیرد اما استفاده از فناوری نانو باعث شده است پیشرفت های زیادی در پزشکی ایجاد شود. از جمله این پیشرفت ها می توان به درمان سرطان به کمک نانوذرات اشاره کرد. روش های سنتی درمان همچون شیمی درمانی و رادیوتراپی جزو گزینه های تهاجمی محسوب می شوند و به همین خاطر برای مبارزه با سرطان به کمک  حوزه نانو مطالعات زیادی اختصاص یافته است. شیوع سرطان در کشورهای مختلف در حال رشد است. در حال حاضر از هر 8 مرد در انگلستان یک نفر با سرطان پروستات شناسایی می شود و این موضوع نشان می دهد با افزایش سن مردان خطر ابتلا به سرطان پروستات نیز بیشتر می شود. محدوده ای از درمان با نانوذرات وجود دارد که در حال توسعه و پیشرفت است. برخی از این ها برای بهبود اثرات شیمی درمانی و رادیوتراپی مورد استفاده قرار می گیرند و برخی تلاش می کنند داروهای خاصی را به سلول های سرطانی برسانند.

رگ های نانوحامل پرکاربردترین روش های درمانی برای هر نوع سرطانی هستند زیرا می توانند داروهای کشنده سرطان را به موقعیتی که باید، برسانند.

زمانی که داروی مدنظر بر روی سلول سرطانی آزاد می شود، آن را نابود می سازد و دیگر اسیبی به سلول های سالم مجاور  وارد نمی شود. همین امر در مورد سرطان پروستات نیز صدق می کند. در این شرایط داروی خاصی که برای کشتن سلول های سرطانی تهیه و طراحی شده است را می توان بر روی نانوحامل ها بارگذاری کرد. اگرچه پایداری این نانوذرات هنوز هم بحث برانگیز است اما می توانند مسیر سالم تری برای کشتن سلول های سرطانی ارائه کنند و اسیبی به بافت های سالم وارد ننمایند.  با اینحال باید بدانید که همه نانوحامل ها پایداری خوبی ندارند.

تحقیقاتی که در سال های اولیه ی کشف نانوحامل های تحویل دارو انجام می شد بیشتر بر روی رگ هایی تمرکز داشت که ماهیت معدنی داشتند. هنوز هم این نوع از نانوحامل ها تجزیه یا دفع دشواری دارند. همین امر باعث شد تغییری در رگ های نانوحامل ایجاد شود .

این تغییر به سمت رگ های مبتنی بر مواد آلی همچون لیپوزوم ها بود. این تغییر به فاکتورهای مختلفی همچون طیف وسیع رگ های قابل استفاده بستگی داشت اما مهم ترین فاکتوری که استفاده از نانوحامل های آلی را جذاب تر می کرد این بود که زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری و توانایی دفع توسط بدن بالایی داشت.  این حوزه در حال رشد است و تحقیقات زیادی بر روی آن ها در حال انجام می باشد.

حوزه در حال رشد دیگری که هم از لحاظ علمی و هم از لخاظ اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته استفاده از نانوذرات مغناطیسی است.

به عنوان مثال نانوذرات تهیه شده از اکسید آهن برای درمان سلول های سرطانی مورد بررسی قرار گرفته است. با اینکه نانوذرات اکسید آهن خودشان زیاد زیست سازگار نیستند اما سطح آن ها را می توان با گروه های آلی زیست سازگار همچون پلی اتیلن گیلیکول عامل دار کرد و آن ها را برای قرار دادن در بدن مناسب نمود.

این ذرات را می توان به کمک میدان مغناطیسی خارجی به صورت ریموت به موقعیت مدنظر هدایت کرد. بعد از اینکه نانوذره مدنظر به سلول سرطانی رسید می توان آن را فعال کرد و سلول سرطانی را نابود ساخت.

بیشتر بخوانید: انواع نانوذرات که باید بشناسید

درمان با نانوذرات در سال های اخیر:

درمان های مبتنی بر نانوذرات که سرطان پروستات را هدف قرار داده اند اخیرا در صدر اخبار بوده و توجه زیادی را به خود جلب نموده اند. این گزارش های خبری نشان دهنده روش درمانی جدیدی است که می توان از آن برای کشتن سلول های سرطانی و حساس کردن تومورها به شیمی درمانی استفاده کرد.  با اینکه از این روش می توان برای درمان سرطان پروستات استفاده کرد اما تحقیقات نشان می دهد چنین روشی برای درمان سرطان سینه هم مفید است.

محققان از نانوذراتی با پلیمر هیبریدی با هسته لیپیدی برای تحویل دو داروی مختلف استفاده کرده اند. هر دوی این داروها توسط FDA تایید شده اند و همین امر باعث می شود چنین روشی را  به فاز بالینی هم منتقل کرد.

یکی از این داروها داروی ضد سرطان به نام دوستاکسل (Docetaxel) و دیگری  داروی ام اس به نام فینگولیمود (Fingolimod) است که تومورها را به درمان های شیمی درمانی حساس تر می سازد.

هر دوی این داروها زمانی که در ظرفیت سنتی مورد استفاده قرار می گیرند معایبی خواهند داشت. فینگولیمود می تواند سیستم ایمنی را سرکوب نماید و در خون سمی باشد. این در حالیست که اگر تومور به شیمی درمانی مقاوم باشد، دوستاکسل می تواند عوارض جانبی حادی را ایجاد کند.به همین خاطر با کاربرد نانوحامل ها برای رساندن دارو به نواحی خاص،هر دوی این داروها را می توان با هم مدیریت کرد. همین امر به کشتن سلول های سرطانی پروستاتی با ریسک کمتر، کمک خواهد کرد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن