اخباراخبار نانوفناوری پزشکی

نانوستاره های طلا برای تحویل داخل سلولی به کار می روند

محققان آکادمی علوم روسیه روش جدیدی برای سنتز نانوذرات ستاره ای شکل بر پایه تابش لیزری توسعه داده اند.  طیف وسیعی از شرایط قابل سفارشی سازی هستند که می توانند فرصتی را برای ایجاد محیط مناسب فراهم آورند و به محققان اجازه دهند از طریق این محیط، مواد مختلفی را به انواع مختلفی از سلول ها تحویل دهند. سیستم های تحویل یا رسانش داخل سلولی برای تحقیقات بیوپزشکی آزمایشگاهی و بالینی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. آخرین تکنیک ها بر پایه عامل های ویروسی،  تماس با مواد شیمیایی و میکرواینجکشن ها تلاش می کنند به بالاترین بهره وری و کارایی موجود دست پیدا کنند و در عین حال بیشترین دوام را در سلول ها داشته باشند. با اینحال هیچ کدام از روش های شناخته شده امروزی نتوانسته اند چنین نیازمندی هایی را برآورده سازند و با انواع مختلفی از سلول ها سازگار باشند، مواد قابل تحویل را به درستی به مقصد برسانند، کمترین سمیت را برای سلول ها داشته باشند، بهره وری و راندمان بالایی را ایجاد کنند  و اجرای ساده و راحتی داشته باشند.

نویسندگان مطالعه جدید، روش تحویل( رسانش) جدیدی را به کمک نانوستاره های طلا توسعه داده اند. در این مطالعه، نانوذرات ستاره ای شکل لبه های تیزی داشتند.  محققان به کمک احیای یون های طلا بر روی embryo کروی همان فلز توانستند به این نانوستاره ها دست پیدا کنند. بعد از این مرحله، نانوستاره به شکل لایه های واحد بر روی سطح پلاستیکی رسوب داده شده و با سلول ها پوشانده شدند. اشعه لیزر باعث شد امواج الکترومغناطیسی بر روی سطح نانوذرات  حرکت کنند و مواد را به داخل سلول هدایت نمایند. دانشمندان از pGFP  برای تست موثر بودن و کارایی این روش جدید بهره بردند. آن ها تلاش کردند این مولکول را به درون سلول های HeLa برسانند.

همانطور که می دانید سلول های هلا رده ای از سلول های جاودانه شده است که در پژوهش‌های علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این رده سلولی قدیمی‌ترین و معمولترین دامنه سلولی مورد استفاده از انسان است. این ترکیب از مدل سلولی و اشیای قابل تحویل به این خاطر استفاده شد که سلول های هلا در مطالعات بیوپزشکی و بالینی به کرات استفاده می شود. بهره وری و کارایی روش توسعه یافته برای سلول های مدل بیش  از 95 درصد بود.

ایجاد شرایطی که سلول دوست است باعث می شود  عمر ماده در سلول افزایش یابد( به 92 درصد رسید). این در حالیست که بعد از تحویل به کمک روش های محبوب قبلی ، این  زنده ماندن در سلول تنها 75 درصد اندازه گیری شده بود.به خاطر داشته باشید که روش توسعه یافته ارزان تر و ساده تر از سیستم های سنتی برای رسانش و تحویل مولکول های مختلف به سلول هاست. از جمله مزایای این روش می توان به نبود تماس مستقیم  ماده هدف و سلول ها با نانوذرات اشاره کرد که احتمال اسیب به سلول و ماده قابل تحویل را کاهش می دهد. علاوه بر این سطح لبه ای نانوستاره ها محیط راحتی را برای رشد سلولی و چسبیدن سلول ها به هم و به  سطح فراهم می کند.  همین امر موجب می شود این روش برای رسانش و تحویل طیف وسیعی از مولکول ها به سلول های مختلف مفید باشد.

Timofey Pylaev یکی از نویسندگان این مقاله چنین می گوید:

 ما پلتفرم جدیدی را برای ایجاد  منفذ در سلول ها بر اساس تک لایه های نانوستاره های طلا به کمک تابش مستمر لیزر توسعه دادیم. استفاده از این روش به ما کمک می کند مواد را با راندمان بالاتری به سلول های مختلف برسانیم. فکر می کنیم استفاده از چنین نانوذراتی  می تواند جایگزینی برای فناوری های فعلی رسانش داخل سلولی برای ژن درمانی، دارورسانی هدفمند و سایر تحقیقات بیوپزشکی باشد.

منبع: phys

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن